Zaledwie kilka dni temu obchodziliśmy już 77 rocznicę Warszawskiego Powstania. Jak wiemy z historii Polski, była to największa akcja zbrojna podziemia w Europie, przez Niemców okupowanej. Na mocy rozkazu Dowódcy AK gen. Komorowskiego, zaczęła się 01.08.1944r. W ciągu kolejnych 63 dni działacze niepodległościowi rozgrywali bitwę, której ideą była Polska niepodległa, wolna od okupacji niemieckiej i sowieckiej władczości. Na podstawie obliczeń, aż 16 tysięcy ludzi zostało pozbawionych życia podczas walki o stolicę, natomiast rannych było 25 tysięcy osób, a wśród nich ponad 6 tysięcy ciężko rannych. Na dodatek, około 30 % osób, które podczas Powstania Warszawskiego poniosły śmierć, to ofiary egzekucji dokonywanych przez niemieckie formacje policyjne jak również wojskowe. Zdecydowanie największe zaostrzenie rzezi na ludności cywilnej nastąpiło podczas pierwszych 2 tygodni sierpnia 1944 - podczas gdy obowiązywał rozkaz Hitlera dotyczący eksterminacji ludności Warszawy.

Jednakże, mimo bezgranicznego poświęcenia i niebywałego bohaterstwa żołnierzy AK, a także zwykłych osób cywilnych - Powstanie nie udało się. Pomimo tego, bezsprzecznie trzeba dbać o pamięć i odwagę ludzi biorących aktywny udział w walkach i po prostu oddać im szacunek, gdyż przecież toczyli walkę o godność i wolność człowieka. W związku z tym warto nie tylko w ten 1 dzień w trakcie całego roku, ale też od czasu do czasu zatrzymać się na parę chwil w tej codzienności i pomyśleć o tym, jak wiele poświęceń oraz wyrzeczeń musieli znosić ludzie w tamtych czasach i w jak bohaterski sposób pokazywali swoją determinację, odwagę, heroizm oraz chęć jednoczenia się. Obecnie nietrudno jest niesłusznie oceniać tych ludzi, jednak nie zapominajmy o tym, iż żyli oni w zupełnie innych czasach niż my. Warto też zapoznać się dobrze z historią Powstania Warszawskiego, po to aby poznać więcej informacji, które też są istotne i potrafią odmienić nasze postrzeganie w zasadzie całkowicie. Ukażmy swoją empatię i respekt.

Brak komentarzy

Zostaw komentarz